De soorten testen naast elkaar

Magnesium in serum: de standaardmeting

Vraagt een arts magnesium aan, dan gaat het vrijwel altijd om serummagnesium. Het lab bepaalt de concentratie in millimol per liter (mmol/L) en vergelijkt die met zijn eigen referentiewaarden voor volwassenen. Die grenzen verschillen per lab en per methode, dus lees je uitslag naast de waarden van het lab dat hem maakte.

De eerlijke beperking hoort erbij: slechts een klein deel van al het magnesium in je lichaam zit in je bloed, het grootste deel in je botten en cellen. Een normale serumwaarde sluit een tekort in de cellen daarom niet volledig uit. Andersom geldt wel: een duidelijk verlaagde serumwaarde is een harde aanwijzing en een reden om het met je huisarts te bespreken.

Magnesium in rode bloedcellen en in de urine

De bepaling in rode bloedcellen kijkt naar magnesium binnen de cel. In theorie zit die dichter bij de voorraad die je klachten verklaart. In de praktijk wordt hij weinig gebruikt: de meting is bewerkelijker, niet elk lab voert hem uit en er is minder overeenstemming over de grens van een tekort.

Urineonderzoek meet iets anders: niet je voorraad, maar je verlies. Plas je bij een laag bloedmagnesium nog steeds veel uit, dan wijst dat op verlies via de nieren, bijvoorbeeld door plaspillen of slecht gereguleerde diabetes. Houd je bijna alles vast, dan past dat bij te weinig inname of verlies via de darmen. Dit onderzoek hoort bij het zoeken naar de oorzaak en loopt via je huisarts.

Waarom een haartest of vragenlijst geen uitsluitsel geeft

Haarmineraalanalyses en speekseltesten worden online aangeboden als alternatief. Ze zijn niet gevalideerd als maat voor je magnesiumstatus: de uitkomst hangt af van haarverzorging, vervuiling en de gebruikte methode. Erkende referentiewaarden bestaan er niet voor. Zelftestvragenlijsten met een score zijn handig om je klachten te ordenen, maar ze meten niets.

Coolioo werkt daarom alleen met bloedtests uit een vingerprik die in een geaccrediteerd lab worden geanalyseerd: geen strip die van kleur verschiet, geen urine- of speekseltest, maar dezelfde bepaling die een ziekenhuislab uitvoert.

Zo kies je de test die bij je vraag past

• Ik wil weten waar ik sta: serummagnesium volstaat, bijvoorbeeld thuis met een vingerprik.
• Ik heb klachten die mijn dag beheersen: begin bij de huisarts; die kijkt breder dan magnesium alleen.
• Mijn magnesium was laag en we zoeken de oorzaak: dan komen urineonderzoek, nierfunctie en je medicijnen in beeld, via je huisarts.
• Ik vermoed een breder tekort: een profiel is logischer, bijvoorbeeld de Vitamine test of de Premium vitaminetekort test.